Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Historia

Wspólnota Dobrego Pasterza powstała 1 maja 1999 roku. W Jasieńcu, w domu Janka i Kasi Kandybów spotkało się 8 osób: ks. Andrzej Grefkowicz, celibatariuszki – Ala Kuć i Monika Wojciechowska, małżonkowie – Ela i Jacek Nowiccy (z 10-miesięczną Marysią), gospodarze domu oraz Grzegorz Wróbel, którego żona Ania musiała zostać w domu z małym Wojtusiem. Osoby te stanowią Zespół Założycielski Wspólnoty. Były to osoby od wielu lat związane z Katolicką Odnową w Duchu Świętym, które w różny sposób doszły do przekonania, że dalszy rozwój ich formacji i służby w Kościele możliwy jest tylko we wspólnocie mającej wyraźnie określone zasady życia. Propozycję takich zasad życia otrzymały wraz z zaproszeniem na to spotkanie. Zaproszenie otrzymały nie tylko te osoby, ale właśnie te osoby rozeznały, że Bóg powołuje je do wspólnoty kierującej się tymi zasadami. Projekt o nazwie Konstytucje Wspólnoty został sformułowany parę miesięcy wcześniej przez ks. Andrzeja i Grzegorza oraz skonsultowany z Kasią, Janem i Alą. Fundamentem tych zasad jest „Nasze Credo”. Na spotkaniu 1 maja wszyscy obecni postanowili, że będą przez najbliższy rok tworzyć taką wspólnotę. Rozeznali także imię, które Bóg nadał rodzącej się rzeczywistości: Wspólnota Dobrego Pasterza.

Zespół Założycielski postanowił spotkać się następny raz po wakacjach, a do tego czasu - modlić się w intencji Wspólnoty. Spotkanie odbyło się we wrześniu. Postanowiono, że wkrótce zorganizowany zostanie weekend formacyjny, mający na celu przybliżenie innym osobom celu i zasad życia Wspólnoty. Weekend ten odbył się w listopadzie 1999 roku w Magdalence. Od tego momentu do Wspólnoty zaczęli dołączać nowi członkowie – niektórzy z nich pozostali w niej do dzisiaj, dla innych czas pobytu we Wspólnocie był dłuższym lub krótszym epizodem w ich drodze duchowej. Do Wspólnoty dołączyło także małżeństwo Jana i Joli Ślaskich, mieszkające od kilku lat w Kanadzie, lecz mające duży staż w Odnowie i blisko zaprzyjaźnione z niektórymi założycielami Wspólnoty. Janek i Jola co roku ponawiają swoje przyrzeczenia wierności zasadom życia Wspólnoty. Od września 1999 roku Wspólnota podjęła praktykę rozważania słowa Bożego, rozeznanego dla wszystkich na każdy miesiąc.

Na początku maja 2000 roku cała Wspólnota spotkała się w domu rekolekcyjnym „Źródło Jakuba” w Dobrym Mieście. Ponowiono wtedy postanowienie trwania we Wspólnocie przez kolejny rok. Pięć dni wolnych od pracy dało możliwość wspólnego spędzenia czasu i lepszego wzajemnego poznania się. Zrodził się pomysł, by organizować wspólne wyjazdy wakacyjne. W lipcu większość członków Wspólnoty wzięła udział w spotkaniu Odnowy w Duchu Świętym z papieżem Janem Pawłem II. We wrześniu w Jasieńcu spotkał się Zespół Założycielski, a w listopadzie cała Wspólnota wzięła udział w Kongresie Federacji Wieczernik w Magdalence.

Począwszy od roku 2001 ukształtował się stały rytm spotkań. Na początku maja spotyka się cała Wspólnota i składane są przyrzeczenia na kolejny rok – najczęściej odbywa się to 1 maja, w rocznicę powstania Wspólnoty i w dniu wspomnienia świętego Józefa, jednego z Patronów Wspólnoty. We wrześniu spotyka się zespół założycielski, (od 2004 r. Rada, a obecnie od 2012r. Zarząd Wspólnoty), aby rozeznać drogę formacji i Słowo Boże na cały rok. Jesienią odbywa się kolejne spotkanie całej Wspólnoty. W miarę możliwości Wspólnota razem świętuje początek nowego roku, czyli święto swojej Patronki – Bożej Rodzicielki Maryi.

Od 2000 roku odbywają się też spotkania stanowe małżeństw i celibatariuszy. Początkowo były one włączane w program spotkań całej Wspólnoty. Od 2001 r. celibatariusze, a od 2003 r. małżeństwa, organizują je jako osobne zjazdy stanowiące istotny element formacyjny.

Na spotkaniu majowym w 2004 roku wybrano Radę Wspólnoty i odtąd to właśnie Rada rozeznaje we wrześniu drogę Wspólnoty; oprócz tego pełni inne zadania określone pierwotnie w Konstytucjach, a obecnie w Zasadach Życia WDP.

W 2002 po raz pierwszy zorganizowano wspólny wyjazd wakacyjny – Wspólnota wraz z rodzinami spędziła tydzień w Kiczorach pod Babią Górą. Wyjazdy wakacyjne mają charakter wypoczynkowy, ale jest w nich miejsce także na wspólną modlitwę i formację. Od 2005 roku Wspólnota przyjęła zasadę, że co drugi rok (zazwyczaj pod koniec lipca) odbywa się wyjazd wspólny, a pozostałe lata przeznaczone są na odprawienie indywidualnych rekolekcji.

W 2009 roku Wspólnota Dobrego Pasterza świętowała 10-lecie swojego istnienia. W tym czasie dojrzało w nas pragnienie, aby wspólnota uzyskała oficjalną aprobatę Kościoła. Zwróciliśmy się więc do biskupa ordynariusza Archidiecezji Warszawskiej o zarejestrowanie Wspólnoty jako Stowarzyszenia Wiernych i zatwierdzenie jej Statutu.

3 listopada 2011 roku Ordynariusz Archidiecezji Warszawskiej Ks. Abp Kazimierz Nycz wydał dekret, w którym erygował Publiczne Kościelne Stowarzyszenie Wiernych „Wspólnota Dobrego Pasterza”. Dotychczasowa Rada uzyskała status tymczasowego Zarządu Stowarzyszenia. Tymczasowym Prezesem został Jacek Nowicki. Księdza Andrzeja Grefkowicza Ksiądz Arcybiskup ustanowił Asystentem kościelnym Stowarzyszenia.

            W maju 2013 roku, po uzyskaniu przez Stowarzyszenie osobowości prawnej, odbyły się pierwsze wybory Prezesa i Zarządu Stowarzyszenia WDP, przeprowadzone według zasad określonych w Statucie. W tym miejscu kończy się historia, a zaczyna dzień dzisiejszy Wspólnoty.

Facebook
Joomla templates by a4joomla
fot. marfis75 / flickr.com